Ginat – Les Droites

Ginat – Les Droites (4001 m) – North face – Chamonix Mont Blanc

TD+ , M4+, 1200 Hm, 85-90 graden

met Benjamin Blaschke (zie zijn nieuwe site) / 12-4-2015

12e en 13e Nederlandse beklimmers (voor wat het waard is)

Ben again in front of the big game.

Ben in front of the big game at sunrise.

Voor de vierde keer in 2 maanden bezocht ik Benjamin in Chamonix. Voor het eerst met Vertical Mountain kleding beschikbaar gesteld door 450hpaoutdoor.nl om te kijken of het bevalt.

Vertrouwd met elkaar en topfit hadden we onze zinnen ditmaal gezet op de Ginat op de Les Droites noordwand, een apparaat die ieders aandacht wel trekt als je in het Argentiere basin loopt of skiet.

Argentiere basin

Argentiere basin (left to right): Les Courtes, Les Droites, Aiguille Verte north faces. Still need to do Aiguille Verte to become a real mountaineer…

Les Droites - Ginat route

Les Droites – Ginat route

Om je een indruk te geven van de grootte van deze wand hier een filmpje waarin we net over de helft van de wand zijn:

Vrijdagnacht arriveerde ik in Chamonix om na een korte nachtrust aan te lopen naar een bivak onderaan de wand. De Argentiere refuge zat vol namelijk. We besloten zonder ski’s te gaan maar met de homemade lichtgewicht sneeuwplaten bevestigd op de stijgijzers.  Thanks @ Ross.

P1090498

De platen en de onzichtbare safebiner

We waren niet de enige kampeerders. Een groep klom Les Courtes Swiss route en 2 andere groepen klommen ook de Ginat.

Our tent with the Droites on the background

Our tent with the Droites in the background

In de avond kwamen drie touwgroepen uit de noordwand abgeseild. Ze waren om 12.00 u omgedraaid voor de crux (verrekte traag) omdat er te veel spindrift naar beneden kwam zetten door de goulottes heen. De condities waren goed tot dusver zeiden ze maar Ben en ik twijfelden toch over van alles en nog wat. We prezen ons gelukkig met de ablakovs die ze in de wand geplaatst hadden, maar deze zouden we geen enkele vinden de volgende dag.

3 parties turned around this day just before the crux

3 parties turned around this day just before the crux (you can see them)

Om 20.00 u lagen we in bed maar konden we de ogen niet sluiten zonder te piekeren. Een paar uur later sliepen we eindelijk tot 01.00 uur. Tent afbreken, thee zetten en een tweepersoons maaltijd (inclusief drie paracetamols tegen de hoofdpijn) naar binnen werken.

Rond 03.00 uur kwamen we bij de bergschrund aan en bonden we ons in aan beide touwen.
De touwgroep voor ons zorgde er voor dat er af en toe een trap aangelegd werd en wees ons de weg zodat wij nog even de krachten konden sparen.
We klommen hier aan touw ivm het passeren van 2 bergschrunds maar dit werd ook tricky. Het werd tegen de 75 graden en afzekeren konden we niet door de vele sneeuw. We maakten het touw korter en een voor een klommen we de ene na de andere steile passage of geul. Uitbinden en later weer inbinden was veel werk maar wellicht ook niet de goede keuze omdat we niet exact wisten waar we aan toe waren in het donker. Committed doorklimmen dus.

Pas bij de Messner ramp (couloir richting het ijsveld) maakte ik het touw weer langer omdat ik wist dat je hier kon zekeren aan de wanden.

We zaten ongeveer op 1/3e van de wand met nog  zo’n 800 hoogtemeters te gaan. Het ijsveld naderde. Inmiddels zaten er 7 touwgroepen in de wand maar als eersten begonnen we aan het 350 hoogtemeters lange ijsveld van gemiddeld 65 graden. Het ijsveld bevatte geen meter firn waardoor we geen droomcondities hadden maar het ijs was goed.

Other partie

Other partie on the big icefield of Les Droites north face

Ik klom bijna het hele kuitenbijtende ijsveld simultaan voor, totdat mijn ijsschroeven op waren. Het was een strijd met mezelf omdat ik niet wilde stoppen om stand te maken tot ik geen materiaal meer had.

Sick german climber from Garmisch.

German climber from Garmisch.

Sunny day

Droites icefield

Benji in the first light of the day in front of the crux at the end of the icewall.

Benji in the first light of the day in front of the crux and  at the end of the icewall.

Kort voor het einde van het icefield was het materiaal op en kregen we de verdiende rust.

Ben again in front of the big game.

Ben in front of the big game.

Vanaf hier ging het spelletje pas echt beginnen, de echte technische moeilijkheden terwijl je al zo’n 6 uur aan een noordwand hangt.

Benjamin klom de crux (85 graden – 90 graden) voor. Hij maakte het zichzelf onnodig  moeilijk door niet de makkelijkste lijn te klimmen en hield te ver links. Met een rustpauze kwam hij er alsnog goed doorheen. Het ijs was super.

The beginning of the crux length. You can see Ben on the background.

The beginning of the crux length. You can see Ben in the background.

De lengte hierna klom ik direct door achter de eerste touwgroep aan. Na een traverse en een korte steile passage plaatste ik een tibloc (om Ben te zekeren) omdat ik zag dat het terrein makkelijker werd. Zo kon ik nog een stuk verder klimmen tot mijn materiaal op was en stand maken met een paar friends onder een nieuw steiler gedeelte.

Sick german again.

2th length (just after the crux). Benjamin on the belay in the background.

Looks like a football field but its NOT

Looks like a football field but its NOT. Some people on the climbers right side. Bennie climbers left.

Inmiddels zakte ons tempo in door vermoeidheid (en voor mij de hoogte) maar gingen we nog steeds door zonder pauze. De zekeraar dronk en at om de beurt op de standplaats. Ik liet helaas nog 1 Powerbar en een Snickers de diepte in vallen waar ik enorm van baalde. Gelukkig bleek Ben energie bij te hebben voor een heel peloton (thanks!).

Ben was weer aan de beurt en klom weer een 60 meter lengte van 80 tot korte secties 85 graden in perfect ijs. Ik kwam na en ging vervolgens een makkelijkere lengte in van 70/75 graden. Ben kreeg steeds de zware pitches voor zijn kiezen en mij hoorde je niet klagen :-).

4th length

P1090628Ik combineerde twee lengtes door weer wat tiblocs te gebruiken en stond zo onderaan de een na laatste moeilijke lengte. We zaten er allebei al aardig doorheen en moesten weer op krachten komen door 2 energie gelletjes naar binnen te gooien.

Benjamin finishes the last meters of the pitch.

Benjamin finishes the last meters of the pitch.

P1090639

High up the Ginat – Les Droites

Vanaf hier begon het ijs slecht te worden. We kopten af en toe ijs van de andere touwgroep boven ons en mepten zelf ook veel platen los voordat de bijlen goed zaten. Erg zwaar voor de armen en ik was hier in het voordeel met mijn duopoint stijgijzers. De een na laatste pitch die Ben klom was weer een 75/80 graden pitch.

Benjamin climbs the 6th length or so. Brittle ice begins here!!

Benjamin climbs the 6th length or so. Brittle ice begins here!!

Verzuring in mijn duimen werden mijn grootste problemen. Soms moest ik mijn duimen rechtduwen met mijn tanden omdat ze in de kramp schoten. Ik vroeg me af waar ik mee bezig was maar the only way was up.

We waren bij de laatste pitch voor het sneeuwcouloir. Het was nu mijn beurt om de puzzel op te lossen. De een na steilste (85 graden) lengte maar door het brosse ijs vergelijkbaar met de crux. Aan het eind van de pitch werd het iets makkelijker en kon ik gebruikmaken van de rots en wat mephaken.

Benjamin seconding the last hard pitch before the snowfield 80 degrees with shit ice but hey it's part of the deal.

Benjamin seconding the last hard pitch before the snowfield 85 degrees with shit ice but hey it’s part of the deal.

Ben kwam na en klom een roteind door tot de Breche des Droites. Nog eens 100 meter sneeuwstampen door het 50 graden couloir. Nog een keer alles geven! De laatste meters pushte ik mezelf nog even maximaal omdat ik Benjamin zag juichen op de top en de euforie nabij was.

Om 16.00 uur was het eindelijk tijd voor een dikke vette knuffel!!!!!!

Dream team!

Dream team!

Wout on the summit of Les Droites

🙂 🙂 🙂

Het afzien voorbij, de zon in het gezicht en een schitterend uitzicht maakten het leven te goed.

View to the Argentiere side

View to the Argentiere side. Aiguille du Chardonnet and Aiguille d’Argentiere and Tour Noir

View to the Mont Blanc from

Future adventures

Na 8/9 abseils stonden we onderaan de bergschrund aan de zuidzijde. We hadden haast in de benen tijdens het abseilen omdat het couloir steenslag gevaarlijk is (al zagen we niks vallen).

Ben rappelling south couloir les droites

Ben rappelling Breche des Droites.

Last meters of the rappels

Last meters of the rappels

Hier pakten we onze rust en aten taartjes, veel taartjes. Het zuid couloir wat we afdaalden is normaliter best tricky in de namiddag, je moet echt verstand hebben van lawinekunde als je deze afdaling dan wil doen en zelfs overwegen om op de top te overnachten en af te dalen na een nacht  bibberen.

De sneeuw op de afdaling over de Talefre gletscher was zacht maar verliep verder zonder problemen ondanks dat het al donker werd. Het plan was niet om naar de Courvercle refuge te gaan maar het dal omdat Benjamin de volgende dag moest werken. De sneeuwplaten bewezen opnieuw hun waarde, maar het plan bleek helaas te optimistisch omdat we de route in het donker niet konden vinden naar de Leschaux gletsjer. We waren al een tijd rond aan het slenteren zonder succes en ik had last van piepende inspanningsastma (en m’n puffer vergeten) waardoor we afspraken om om 00.00 uur een bivak te zoeken als we de route nog niet gevonden hadden. Mijn ademhaling bleef maar piepen dus ik had er vrede mee dat we gingen slapen in de dunne bivakzak en op de klimtouwen als isolatie. Van vermoeidheid interesseert het ons allemaal niets en we slapen binnen no-time onder een steen op ongeveer 2500 meter.

Bivy

Bivy

Bivy on the Talefre galcier +- 2500 m.

Bivy Talefre galcier +- 2500 m.

Rond 06:00 uur werden we wakker met de noordwand van de Grandes Jorasses, onze grote droom, als eerste blikvanger.

Waking up with this view was priceless

Waking up with this view was priceless

We wisten direct waar we zaten s’ ochtends, namelijk precies op de juiste morene waar we naar zochten…. Achja we hadden lekker geslapen. Na 1,5 uur lopen richting de Montenvers trein konden we genieten van Orangina en verse broodjes die we niet weggewerkt kregen. Benjamin haastte zich naar zijn stage en ik ging op ski’s de tent ophalen op de Argentiere gletsjer.

We kunnen terugkijken op een super geslaagde beklimming op één van de grootste noordwanden van de alpen. Routes als deze worden bijna nooit geklommen door Nederlanders. Ben en ik zijn dan ook de 12e en 13e Nederlanders (als het goed is).

Happy climbing

Wout

Materiaal:

Cams: 0.3 – 0.75 (volgende keer zou ik ze niet meenemen, heb ze maar 1 keer gebruikt waar ik ook schroeven kon plaatsen, hooguit medium nuts maar dit is persoonlijk), 1 slinge pp, 11 ijsschroeven, setten, genoeg extra meters prusik om achter te laten bij de abseils, bij voorkeur mephaken en normale gear. Sommige touwgroepen slapen op de top, overweeg wellicht een lichte slaapzak als backup.

Met dank aan:

Klimwinkel

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *