Hohlaubgrat

Hohlaubgrat Allalinhorn 4027m.
PD+

Al enkele dagen waren de alpineboys verenigd in het Saastal, wachtend op beter weer na hele hevige neerslag. We besloten naar de Brittaniahütte te gaan om vanaf daar de Allalinhorn via de Hohlaubgrat te beklimmen.
De vele sneeuwval merkten we al op de heenweg naar de hut. Extreem veel. De sneeuw was ongebonden door de warme temperaturen.

Snow, snow, snow summer season 2014 in wallis

Snow, snow, snow summer season 2014 in wallis

P1070118Om 4 uur stonden we op in een gestresste hut van beginnende bergsporters. We deden rustig aan bij het ontbijt zodat we niet als eersten hoefden te sporen, echter stonden we alsnog als de eersten buiten.
Het pad was al gespoord door een touwgroep die een uur eerder vertrokken was, met de intentie om alles te sporen. We zagen lampjes in het donker in de verte, maar ze vorderden erg langzaam.
Later hoorden we dat ze het ontbijt van 3 uur genomen hadden samen met de touwgroepen die de Strahlhorn opgingen.
De sporen waren diep, meestal voorbij de knieeen, maar ze voelden net als traptreden doordat wij 4en niet wegzakten.We volgden niet de oorspronkelijke route, maar volgden de hele graat om zo minder in lawinegevaarlijk gebied te lopen.

Hohlaubgrat AllalinhornHohlaubgrat Allalinhorn

Hohlaubgrat Allalinhorn

Hohlaubgrat Allalinhorn

Na een paar uur kwamen we op een colletje, waar we iets touw verkortte. We haalden de de touwgroep in om het sporen over te nemen, maar dit duurde maar enkele minuten.

Ik zag een lawine breuklijn en binnen één seconde had ik mijn besluit genomen om om te draaien. Een Arnold Schwarzenegger die in z’n eentje de beklimming deed, probeerde nog in te halen en merkte dat het sporen hem te zwaar was.
We vertelden hem dat het te gevaarlijk was en ook hij draaide om. Ook alle andere touwgroepen achter ons draaiden vervolgens om.

Avalanche danger Hohlaubgrat Allalinhorn

Avalanche danger Hohlaubgrat Allalinhorn

Breuklijn

Breuklijn

Hohlaubgrat Allalinhorn

Hohlaubgrat Allalinhorn

Het was een wijze beslissing, nog geen uur van de top verwijderd. Later tijdens de afdaling zagen we nog een touwgroep de normale en lawinegevaarlijkere route nemen. Ze gingen door tot waar onze sporen stopten. We volgden ze met een verrekijker vanaf de Brittaniahutte met spanning en gelukkig gebeurde er niets. Suicide volgens iedereen, maar toch haalden ze het. Welliswaar ver links van de breuklijn en daardoor gevaarlijk ver op de wächte.

De volgende dag werd de Strahlhorn gepoogd, maar al snel werd er omgedraaid vanwege onweer.