Kuffner Ridge

Kuffner Ridge / Arête Kuffner / Frontier Ridge / South East ridge – Mont Maudit – Mont Blanc massif

16-08-2014

D, 55/60 gr, 4c, 800 m.

met Dennis Sleegers

Kuffner Ridge Mont Maudit

Kuffner Ridge Mont Maudit

Als laatste klim van de zomer wilden ik en Dennis de Kuffner graat beklimmen vanaf bivouac La Fource, om daarna de Mont Maudit schouder te beklimmen en de overschrijding te maken van de Mont Blanc over de Goutier route. In welk bivak of hut we zouden overnachten zouden we dan wel zien. We namen in ieder geval een brander mee voor de Vallot, maar idealer zou zijn overnachten in de Goutier (die volgeboekt was).

We vertrokken vrijdags, een dag waarop het weer veel slechter was dan voorspeld. We moesten in de mist sporen vanaf de Aiguille du Midi lift, naar de Cosmiques hut. Best oppassen op de graat met de vele sneeuwval en de wind van de afgelopen dagen, rustig aan dus. (2 dagen later valt hier een klant van één gids en sleurd gids en tweede klant mee, omdat de gids hem niet kan houden) Wij gaan altijd solo…

Eenmaal bij de Refuge des Cosmiques bleken we de enige te zijn in de hut samen met één gids en twee klanten. Zij zaten daar al een paar dagen. De volgende dag wilden we de Pointes Lachenal traverse doen en vervolgens via het begin van de Cosmiques graat naar de hut, om te acclimatiseren een perfecte korte tour. (zie verslag hier)

Het plan was om op maandag de Kuffner graat te doen. Na de sneeuwval van de afgelopen dagen kon de sneeuw met name op zondag nog goed zetten. Zondag zou het namelijk overdag helder en s’nachts helder en koud zijn. Ideale omstandigheden om de sneeuwcondities te verbeteren. Waarschijnlijk zouden we de graat zelf moeten sporen dus wilden we de best mogelijke sneeuwcondities.

Toen we zaterdagavond na het avondmaal het weerbericht lazen, was er maar een conclusie te trekken en dat was dat we zo snel mogelijk naar bed moesten om vanaf de Cosmiques hut de beklimming een dag eerder te doen. De nacht van zondag op maandag werd warmer dan de dag ervoor en maandag was er veel te veel wind (op de top van de Mont Blanc +- 100 km/h) en konden we sowieso niet de overschrijding maken en zouden we meteen moeten afdalen vanaf de Mont Maudit richting de Cosmiques hut. Dit zou dan via de serac- en lawine gevaarlijke flank van de Tacul moeten. Iets waar we best gespannen voor waren en waardoor we liever voor de overschrijding gingen.

We stonden om 00.30 uur op om vervolgens worst en hartkeks naar binnen te werken en te beginnen aan de aanloop naar de graat. We hadden maximaal 3 uur in bed gelegen en misschien een uur geslapen. Voor de aanloop staat 2,5 uur tot de bergschrund. We deden er veel sneller over omdat mensen de dag ervoor een spoor hadden gemaakt richting het bivouac. We wisten dus dat er Brenva klimmers onderweg zouden zijn. Ook het couloir om de graat op te komen naar het bivouac was uitgetreden. We kozen er voor om dit couloir te nemen en niet het ‘shortcut’ couloir te nemen die normaal gedaan wordt als de klim vanaf de Torino hut of Cosmiques hut gedaan wordt. Om 3.00 stonden we op de graat.

Trail braking

Trail braking

Er was al wat activiteit bij de bivakhut, ik zag ongeveer 5 hoofdlampjes en 1 touwgroep was al begonnen aan de graat. Dennis en ik klommen in een ruk door vanuit het couloir achter de eerste touwgroep aan, om zo niet te veel tijd te verliezen door het wachten op andere touwgroepen.

Zelfs het volgen van de sporen van de eerste groep ging traag. De sneeuw op de rotsen was nog ongebonden en luchtig en soms moest er veel ‘schoongemaakt’ worden om goede treden te vinden. Al snel zaten we achter de eerste touwgroep, omdat het voor hen nog meer tijd kostte. Al met al stonden we na pas 3,5 uur (vanaf het begin) op het punt waar de graat echte steile vormen aan zou nemen. Het punt waar je nog redelijk eenvoudig om zou kunnen draaien. We zouden hier bekijken of de condities beter werden en anders overwegen om om te draaien. Het eerste ‘couloir’ op de graat was in veel betere, zelfs perfecte, conditie en klommen we zonder veel af te zekeren. Hierna moesten we nog wat mixed klimmen, maar ook dit was niet heel moeilijk.

P1070678

Peuterey

Peuterey

P1070675

Super condities hier!

Sunrise on the kuffner arete

Sunrise on the kuffner arete

Het was nog maar net licht aan het worden toen we na een traverse en een stukje sneeuwgraat bij de voet van de l’Androsace kwamen. We moesten hier ongeveer 15 minuten wachten tot de touwgroep voor ons de geëxposeerde passage had geklommen.

Dennis zekerde mij aan een pickel knikzekering . Solo had ook gekund. We probeerden af te klimmen in de voetstappen van de voorgangers, maar moesten alsnog de sporen dieper trappen. De voorgangers hadden al wel het gros van de ongebonden toplaag schoongemaakt, waardoor we de bijlen dieper in de gebonden sneeuw konden slaan en betere houvast hadden.

Kort na de stijle passage lag een rotsblok te midden van de sneeuw en kon ik een super camalot plaatsen. Ik klom nog een stukje door tot de voet van de l’Androsace en maakte  standplaats om Dennis na te laten klimmen en te genieten van het uitzicht op de Brenva kant van het Mont blanc massief. Een van de mooiste uitzichten, die ik ooit gehad heb in de bergen.

P1070702

Ook Dennis deed het afklimmen rustig aan, de sneeuw was snel week aan het worden. De passage is niet heel lang of moeilijk, het is vooral lastig dat je af moet klimmen.

De traverse onderlangs de Androsace was ondanks de slechter wordende sneeuw goed te klimmen door gebruik te maken van wat rotsen en kon met cams en slinges goed afgezekerd worden. Het was nog een klein stukje  mixed klimmen de graat weer op (evt. mbv vast touw, wat bij ons 95% verborgen onder het ijs zat) waardoor we al snel weer bovenaan de graat stonden.

P10707234

Finally made this classic shot

Just before the Androsace seen from the corniche

Just before the Androsace seen from the corniche

Traversing underneeth the Androsace

Traversing underneath the Androsace

Hier hing een standplaatsslinge voor mensen die wel de l’Androsace direct beklimmen en vervolgens naar beneden abseilen. Ik maakte hier stand en zekerde Dennis na om weer wat materiaal op te halen. Op zijn beurt zekerde hij mij weer uit en ging ik de spannendste passage in van de klim. We moesten hier een stuk afklimmen op ondergesneeuwde rotsen. Ik kon de pas net maken door mijn lange benen en plaatste een camalot. Het touw was op en Dennis kwam een stukje simultaan na. Ik kon net bij een rotsblok door het touw iets te verlengen en zo kon Dennis naklimmend door de passage.

Downclimbing, androsace from the other side.

Downclimbing, androsasse from the other side.

Al snel kwamen we op een mixed lengte die steiler en steiler werd. Niet verwacht dat we nog ijs tegen zouden komen. We zaten inmiddels aan de rechter kant van de graat in een couloirtje. Het couloir werd in het midden gescheiden door een blok waar niet aan te zekeren viel. Rechts kon er makkelijker geklommen worden, maar ik had de afgelopen lengte alleen 2 zeer zeer twijfelachtige zekeringen kunnen leggen. Ik voelde me goed en plaatste een nut aan de linkerkant. Na het couloir was het nog een lang stuk sneeuw van ongeveer 45 graden. Het was enkele honderden meters lang en conditioneel werd het zwaarder door de hoogte. In de ochtend hadden we dit aan kort touw geklommen, maar nu besloot ik zekeringen te leggen, wat iets meer tijd kostte. Safety first.

Last steeper pitch (after the Androsace)

Last steeper pitch (after the Androsace)

Door eenvoudig mixed terrein kwamen we vervolgens op de graat van de Mont Maudit uit en hadden we in ieder geval de Kuffner graat geklommen. Om 10.00 u stonden we op de graat, waar het waaide… Heel hard waaide..  Het was duidelijk, we konden niet verder richting de Mont Blanc overschrijding. De Kuffner graat had ons een uur langer dan gidsjestijd gekost en het sporen op de graat van de Mont Maudit zou ons misschien wel dubbele topotijden kosten om daarna nog eens naar de Mont Blanc te sporen, omdat de Trois Monts niet gespoord was. De andere touwgroepen gingen sowieso afdalen via de Tacul, waardoor we het sporen ook niet konden verdelen.

Door om en om 60 meter af te klimmen over de schouder van de Maudit stonden we al snel honderden meters lager op de vlakke gletsjer en gingen we via de Tacul naar beneden. Het lawinegevaar was gelukkig nihiel. Omdat het nog koud en vroeg (niet veel zoninstarling) was. We traverseerden helemaal over de Tacul graat (nieuwe route) en sloegen een kruisje zodat de seracs niet af zouden breken en liepenin hard tempo in +- 20 minuten vanaf de Tacul naar beneden. Onderweg klommen er nog mensen op hun dode gemakje omhoog met bivakspullen… (er zou ook nog storm aankomen die nacht)

Nog even de Aiguille du Midi graat op en de klim zat er op.

Dennis werd nog licht in zijn hoofd in de Telepherique naar beneden, maar een een hamburger van Poco Loco in Chamonix deed hem goed. Een maand alpineren zat er voor ons beiden weer op. Geen reden om geen bier te drinken…

Grand jorasses seen from Aiguille du Midi

Grandes jorasses seen from Aiguille du Midi

Jammer dat we de overschrijding niet konden maken, maar helemaal fantastisch dat we de Kuffner graat gelommen hebben! Een klim die altijd al op het lijstje stond. Terecht want het is een prachtige klim met mooie vergezichten. Heel technisch is de graat zeker niet. Exposed wel.

Materiaal: Camalot 0.4 – 2, nuts, slinges, normale gear, 2 technische bijlen, 50 meter touw, (volgende keer 2×50 bij afdaling door chere, alleen als je de route goed kent!)

Topotijden: 2,5 uur vanaf de Cosmiques tot de bergschrund, 5-6  uur tot de schouder, 45 min. tot de top, 2,5 uur tot Aiguille du Midi. Wij deden er uiteindelijk 11,5 uur over tot de lift.

Groetjes, Wout


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *