Valluga North Face

De Valluga nordwand en westwand zijn klassiekers. De skigebieden van St. Anton en Lech/Zürs/Zug horen tot dezelfde liftpas, maar zijn enkel met bussen verbonden. Vanaf de Valluga in het skigebied van St. Anton am Arlberg kun je echter via een off piste afdaling in een keer naar het skigebied van Zürs. Alleen lokale gidsen mogen met het gondeltje omhoog naar de top. Als je dus een gids huurt heb je geluk en hoef je geen inspanning te leveren voordat je je eerste bochten mag zetten. Voor mensen die geen gids huren is het een ander verhaal. Je moet van de Valluga Grat (2649 m.) hiken naar de top (2809 m.) Maar eigenlijk vind ik dit helemaal niet erg en heb ik erg van de klim genoten.

De klim is tamelijk stijl tot je op de graat zelf komt(alleen met veilige condities doen). Als er een bootpack (pad van andere hikers) staat is het goed te doen en ben je in sneeuwrijke winters zonder technisch klimmen binnen drie kwartier boven. Wij moesten echter de eerste sporen zetten door de heupdiepe poeder en moesten zo nu en dan een rotspassage passeren. Een pickel in de hand en stijgijzers onder de voeten maken deze klim een stuk aangenamer. We wilden de noord variant rijden, waardoor de hike nog eens 20 minuten langer duurde dan bij de west variant. Het laatste stukje tot de top is echter een eenvoudige klettersteig. Normaal gebruikt in de zomer als wandelpad, maar in de winter ook erg bruikbaar omdat er op de rotsen geen heupdiepe poeder ligt.

Toen we boven aankwamen stond het vol met gidsen en klanten. Niet iets waar ik van houd. Ik houd er van om de rust in de bergen op te zoeken en alleen met de natuur te zijn. Liever helemaal niemand tegenkomen, maargoed dit is een klassieker en die moet je ooit gedaan hebben.

De flanken die men kon rijden waren niet de kleinste, maar toch voor het grootste deel verspoord. Dit hadden we niet verwacht 2 dagen na een dump. Het deed ons echter weinig, omdat we al van de klim zelf hadden genoten. Waarschijnlijk huren heel veel mensen een gids voor deze klassieker.

We kozen een variant van de noord wand waardoor we toch poeder konden skiën maar waardoor we daarna wel weer een kwartier naar boven moesten klimmen naar het Südliche Paziel Joch. Hier hadden we opnieuw poeder zelfs tot in het Pazüel dal. Je  kan hier linksom of rechtsom van van de Pazielbach. Uiteindelijk kan het voor snowboarders een stuk lopen zijn om het vlakke dal uit te komen. Voor skiërs is het een paar keer prikken, maar niets bijzonders. Na de lange traverse glijd je zo de pistes op van Zürs. Daar neem je de Hexenboden lift omhoog en ski je zo richting Zürs.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *